จุดที่ยืนอยู่นี่ เคยมีคนมาถึงแล้ว และผ่านไปแล้ว

หากเรามองย้อนกลับไปข้างหลัง และมองผ่านไปยังอนาคตข้างหน้า สิ่งหนึ่งที่เรามักจะพบเห็นอยู่เสมอนั้น คือความคุ้นเคย กับเรื่องราวกับสถานที่ที่ผ่านมา เหตุการณ์ที่คุ้นว่าเคยพบ เคยนึกได้เมื่อวัยเด็ก ทั้งๆที่มันไม่มีความสัมพันธ์สอดคล้องกัน เสียทีเดียว เพียงแต่เมื่อถึงเวลา ลำดับเหตุการณ์จะเป็นไปตามที่เราคุ้นชิน บางคนเรียก เดจาวู แต่ผมว่ามันเป็นสิ่งที่คนก่อน ผ่านไปแล้ว และเรากำลังจะผ่านไปในไม่ช้า

หลายเรื่อง หลายอย่างของแต่ล่ะคน หากเราใส่ใจมากไป เกินพอดี มันก็เป็นทุกข์ หลักคำสอน ที่ต้องมีแก่น คือแนวคิดที่ตรงไปตรงมา และเป็นพื้นฐานที่สุด เบาที่สุด สบายที่สุด และแน่นอน นิพพาน…นอนๆ อย่าคิดมาก