RSS

Monthly Archives: พฤษภาคม 2010

อุปมาการเมืองไทยในปัจจุปัน

เป็นเรื่องของเด็กน้อยคนหนึ่ง ซึ่งมีครอบครัวที่อบอุ่นซึ่งในครอบครัวมีด้วยกัน ทั้งหมด 5 คน
วันหนึ่งขณะที่เด็กน้อยนั่งกิน ข้าวเช้าอยู่บนโต๊ะอาหาร
เด็กน้อยมองเห็น คุณพ่อดูข่าว TV เกี่ยวกับการเมือง
ลูก : พ่อ…การเมืองคืออะไรอ่ะ? เด็กน้อยถามพ่อด้วยความสงสัย
พ่อ: ทำท่าทางคิดหนักก่อนจะตอบกลับไปว่า
อืม…มันก็ไม่ยาก หรอกลูกเปรียบเทียบง่ายๆนะลูก
– เปรียบ “พ่อ” เป็น “พ่อค้านายทุน” ก้อคอยหาเงินไง
– เปรียบ “แม่” เป็น “รัฐบาล” ก็คอยเอาเงินจากพ่อมาบริหารไง !
– เปรียบ “ตัวลูกเอง” เป็น “ประชาชน” ที่ต้องมีรัฐบาลคอยดูแล
– เปรียบ “น้องชาย” ของลูกเป็น “อนาคตของชาติ”
– เปรียบ “พี่แจ๋ว” (พี่เลี้ยงของเด็กในบ้าน)เป็น “ชนชั้นแรงงาน”
เด็กน้อยทำหน้า งง ก่อนจะปล่อยให้ ความสงสัยนั้นอยู่ในหัวตลอดทั้ง-วันจนเมื่อ
ถึง เวลาตกดึกของวันนั้น….ขณะเด็กน้อยกำลังหลับ ‘ แงๆๆๆๆๆ ‘
เสียงน้องชายตัวน้อย ของเค้าร้องดังขึ้น
เด็กน้อยเดินไปดู ที่เปลจึง
ได้รู้ว่าน้องชายของเค้า “ขี้แตก”
เด็กน้อยรู้ทันทีว่าต้องไปตามแม่มาดูน้อง
ขณะเดินไปตามแม่เด็กน้อย ได้ยินเสียงออกมาจากห้องของพี่แจ๋วพี่เลี้ยงคนสวย
ด้วยความสงสัยจึงแง้ม ประตูดู พบว่า พ่อเค้ากำลังอยู่บนตัวของพี่แจ๋ว
เด็กน้อยจึงเดินไปที่ห้องของแม่ พบว่าแม่ของเค้ากำลังนอนหลับไม่รู้เรื่องอยู่
เด็ก น้อยพยายามปลุกแต่ก็ ไม่ยอมตื่น เด็กน้อยท้อใจเดินกลับห้องนอนและหลับไป
หลังจากคิดอะไรได้มากมาย
.
.
.
ตื่นตอนเช้าขณะลงมาจากห้องเพื่อกินข้าวเช้า เด็กน้อยเห็นพ่อของเค้า….
ลูก : พ่อๆ ผมรู้แล้วละว่าการเมืองเป็นยังไง?
เด็ก น้อยยิ้มที่ตัวเองเข้าใจในสิ่งที่ผู้ใหญ่บางคนยังไม่เข้าใจ
พ่อ : แล้วมันเป็นยังไง ละไหนบอกพ่อสิลูก? พ่อถามด้วยความอยากรู้!
ลูก : การเมืองก็คือ …. การที่พ่อค้าหรือนายทุนกดขี่ชนชั้นแรงงาน!!
ในขณะที่รัฐบาลก็หลับหูหลับตาไม่สนใจประชาชน
แม้ว่าประชาชนจะเรียกร้องยังไงก็ตาม!! ……
โดยทิ้งอนาคตของชาติให้จมบนกองขี้!!
ขอบคุณประชาไทเว็บบอร์ด
Advertisements
 

หาทางกลับบ้านมาจะสามปีแล้ว!

น่าแปลกใจที่พักหลังๆนี่ ชีวิตผมดำเนินเร็วมาก จนมันล้าเพลีย เกินกำลัง อยากพักเพื่อไปต่อ ไม่ได้หยุดนะ ผมพยายามหาทางที่จะกลับบ้านไปอยู่กับครอบครัวมา 3 ปีล่ะ ตั้งแต่ออกมาจากที่ทำงานก่อนหน้า ก็ยังไม่เป็นผลจนลูกเกิด มาจะครบปีตอนนี้ก็ยังไม่ได้กลับ หลายสิ่ง หลายอย่างผมปล่อยให้มันเป็น อยู่อย่างนั้น และคิดว่ามันจะดี แต่ไม่เลย การที่เรายิ่งอยู่ห่าง และหวังว่ามันจะไม่เหงา และไม่เป็นอย่าที่เรากังวล ไม่มีทางเลย วันนี้เป็นอีกวันที่ผมนึกขึ้นได้ และคิดถึงคนที่อยู่บ้าน รอผมกลับ ไม่น่าเชื่อว่าเรื่องราวในชีวิตมันผ่านมาเร็วจนเราลืม ไขว่ขว้าหาความสนุก 3 ปีที่ผ่านมา ผมสนุกกับงานโฆษณา การผลิตสื่อ แต่ผมทิ้งครอบครัวให้เขาอยู่อย่างนั้นมาจะสามปีแล้ว ต้องกลับบ้านจริงๆแล้ว อย่าไปรอให้ใครมาช่วยให้เราอย่างที่ใจเราหวัง เพราะไม่มีใครรู้ใจเราดีกว่าตัวเราเอง … เก็บกระเป๋าแล้ว ออกเดินทาง ลาก่อนงานที่รัก …

 

Genius Camp

 

หาดบางเสร่ พัทยา

หาดบางเสร่ พัทยา สวยสงบ คลื่นไม่แรง เดี๋ยวพามาเที่ยวนะครับ

 
ปิดความเห็น บน หาดบางเสร่ พัทยา

Posted by บน พฤษภาคม 15, 2010 in ครอบครัว, ถ่ายภาพ, ท่องเที่ยว, เรื่องส่วนตัว

 

เดินห้างเซ็นทรัลขอนแก่น

 

Motion 4

มีงานมาให้ตัด Title สำหรับเข้ารายการเลยลองทำดู งานด่วนเอาคืนเดียวเลยคิด concept ง่ายเข้าว่า ยำๆและมันสดดี พอจะมอง work field ของ Motion บ้างละ น่าสนใจเรื่อง concept ของโปรแกรมมาก ผมก็นึกอยู่มันดีกว่า Livetype ยังไง นี่ถ้าไม่มีงานมาให้ลองนี่ก็ไม่ได้พยายามกัน เลยไม่รู้ว่าใช้ไง การเรียนรู้ด้วยตัวเองทุกวันนี้ google กับ Youtube จบครับ

งานที่ได้ออกมาแบบนี้…

 

Adobe CS 5